برای تو که گاه ما را با نیم نگاهی مهمان نمی کنی !

نو شویم و همیشه نو بمانیم گرد و غبار کینه ها و خشم وغضب را از خود دور کنیم و بر ساحت پاک الهی سری بر سجاده عشق فرو آوریم و دلها را با نور الهی صیقل دهیم و عادات بد را ترک کنیم . خوب می مانیم اگر هر روز نو شویم . شاید بیاندیشی تو را با هیچ سری کاری و سرّی نه ولی در خود فرو رفتن و فقط به خود اندیشیدن که ما نامش را خجلت و حجب و حیا می نامیم خود مظهری از بد بودن است چگونه به اطراف می توانی بی تفاوت باشی و خود را خوب بنامی و چگونه از گره خوردن نگاهت با نگاه مهربان دیگران می گریزی و خود را خوب می خوانی ؟! با تو چگونه، زیستن معنا می یابد؟! و آیا مغرورتر از تو کسی هست ای آنکه به نام هر چه می خوانیش از دیگران می گریزی و ما را از بودن با سکوت کشنده تو گزیری نیست ! نو شو و نو بمان ما هم با تو می مانیم .